Przez ponad pół wieku był związany z Politechniką Opolską jako naukowiec, nauczyciel akademicki i wychowawca kolejnych pokoleń badaczy. Dzisiaj sala 109 na Wydziale Informatyki otrzymała imię prof. Krzysztofa Latawca – wybitnego specjalisty w dziedzinie automatyki i teorii sterowania, a jednocześnie człowieka, którego współpracownicy wspominają przede wszystkim jako niezwykle życzliwego, otwartego i zawsze gotowego do pomocy.
Uroczystość nadania sali imienia prof. Krzysztofa Latawca na Wydziale Informatyki stała się okazją do przypomnienia jego dorobku naukowego, ale także osobowości i roli, jaką przez dziesięciolecia odgrywał w życiu uczelni.
– Profesor Krzysztof Latawiec był człowiekiem niezwykle życzliwym, otwartym i pomocnym. Poznałem go jeszcze podczas moich studiów, kiedy był doktorem, i przez wszystkie lata naszej znajomości pozostał taki sam. Zawsze można było się do niego zwrócić. Był także wybitnym specjalistą w zakresie automatyki, a jego uczniowie są najlepszym świadectwem jego dorobku i poziomu naukowego – podkreśla prof. Tomasz Boczar, prorektor ds. administracyjnych Politechniki Opolskiej.
Prof. Krzysztof Latawiec był twórcą szkoły naukowej w zakresie automatyki i teorii sterowania, promotorem doktoratów, wieloletnim kierownikiem katedry oraz członkiem Komitetu Automatyki i Robotyki Polskiej Akademii Nauk. – Jego wkład w rozwój uczelni był ogromny. To nie tylko działalność naukowa i kształcenie kolejnych pokoleń naukowców, ale również codzienna pomoc i wsparcie, którego udzielał swoim współpracownikom. Dla studentów profesor Latawiec może być wzorem nie tylko jako naukowiec, ale przede wszystkim jako człowiek. Łączył wybitne osiągnięcia naukowe z wyjątkową osobowością i troską o innych – mówi prof. Krzysztof Zatwarnicki, dziekan Wydziału Informatyki Politechniki Opolskiej.
O szczególnej więzi profesora z uczelnią mówił również jego syn. – Politechnika była jego drugim domem. Był prawdziwym naukowcem, całkowicie oddanym temu, co robił. Ludzie bardzo go szanowali i lubili. Dla mnie był także nauczycielem. Uczył mnie fizyki, matematyki, chemii i języka angielskiego. W dużej mierze to dzięki niemu osiągnąłem w życiu tak wiele. Zawsze wymagał, ale jednocześnie potrafił przekazać wiedzę i zachęcić do samodzielnego szukania odpowiedzi – wspomina Marek Latawiec, syn Profesora.
Jak dodaje, uczelnia była miejscem, w którym jego ojciec spędzał ogromną część życia. – Bardzo często odwiedzałem go na uczelni. Można było go tam zastać nawet w niedzielę. Bardzo się cieszę, że sala będzie nosiła jego imię. To piękne upamiętnienie człowieka, którego związek z tą uczelnią trwał przez całe życie – mówi Marek Latawiec.
Prof. Krzysztof Latawiec – naukowiec związany z uczelnią przez dziesięciolecia
Prof. Krzysztof Latawiec (1944–2021) ukończył w 1968 roku studia na Wydziale Elektroniki Politechniki Wrocławskiej, gdzie następnie rozpoczął pracę w Katedrze Automatyki i Telemechaniki. Rok później związał się już z naszą uczelnią.
W kolejnych latach pracował m.in. w Zakładach Aparatury Chemicznej „Metalchem” oraz Instytucie Mineralnych Materiałów Budowlanych w Opolu, cały czas pozostając związanym ze środowiskiem akademickim. Prowadził również wykłady i seminaria z zakresu automatyzacji procesów przemysłu cementowo-wapienniczego w Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie.
Pracę doktorską obronił w 1977 roku na Wydziale Automatyki Politechniki Śląskiej. W 1990 roku powrócił na pełny etat na opolską uczelnię. Przez wiele lat kierował Katedrą Systemów Sterowania i Elektroniki na Wydziale Elektrotechniki, Automatyki i Informatyki.
Stopień doktora habilitowanego uzyskał w 1999 roku na Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie, a w 2007 roku otrzymał tytuł profesora.
Jego badania koncentrowały się na identyfikacji i komputerowym sterowaniu złożonych obiektów dynamicznych, w szczególności na wielowymiarowym sterowaniu adaptacyjnym, predykcyjnym i odpornym. W późniejszym okresie zajmował się również układami frakcyjnymi, opisywanymi równaniami różniczkowymi i różnicowymi niecałkowitego rzędu.
Był stypendystą programu Fulbrighta na Purdue University w Stanach Zjednoczonych oraz programu Tempus na University of Ghent w Belgii. W latach 2016–2020 należał do Komitetu Automatyki i Robotyki Polskiej Akademii Nauk. Zasiadał również w komitetach naukowych wielu międzynarodowych konferencji poświęconych automatyce, robotyce i teorii sterowania.
