Profesor Roman Jankowiak był cenionym naukowcem, specjalistą w zakresie konstrukcji metalowych i żelbetowych, profesorem Politechniki Opolskiej, dziekanem Wydziału Budownictwa naszej uczelni w latach 2005-2008.
Profesor Roman Jankowiak w 1960 roku ukończył studia na Wydziale Budownictwa Politechniki Wrocławskiej. Jeszcze w trakcie studiów, od 1959 roku, rozpoczął pracę zawodową w Dolnośląskim Biurze Projektów Górniczych (DBPG), które w 1968 roku zostało przekształcone w Centralny Ośrodek Badawczo-Projektowy Górnictwa Odkrywkowego POLTEGOR we Wrocławiu. Z instytucją tą pozostał związany nieprzerwanie do kwietnia 2008 roku, kończąc pracę na stanowisku głównego specjalisty branży konstrukcyjno-budowlanej.
Równolegle z działalnością projektową i badawczo-wdrożeniową przez całe życie utrzymywał bliskie związki z uczelniami technicznymi, prowadząc zajęcia dydaktyczne oraz badania naukowe. W 1970 roku obronił rozprawę doktorską w Instytucie Budownictwa Politechniki Wrocławskiej, a w 1975 roku został powołany na stanowisko docenta w COBPGO-POLTEGOR. W 1990 roku otrzymał z rąk Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej tytuł profesora.
Z Politechniką Opolską był związany od 1994 roku. Pełnił funkcję kierownika Katedry Konstrukcji Budowlanych i Inżynierskich (wcześniej w Wyższej Szkole Inżynieryjnej w Opolu), a następnie Politechniki Opolskiej. W latach 1999–2005 był prodziekanem ds. nauki Wydziału Budownictwa, a w latach 2005–2008 dziekanem tego wydziału. Był również członkiem Senatu Politechniki Opolskiej, aktywnie uczestnicząc w życiu akademickim uczelni i kształtowaniu jej rozwoju.
Profesor Roman Jankowiak był autorem lub współautorem około 50 publikacji naukowych, monografii „Badania doświadczalne deformacji belek żelbetowych” (1971), a także 10 patentów i 5 wzorów użytkowych. Jego dorobek naukowy i wdrożeniowy związany był w szczególności z konstrukcjami maszyn górniczych, w tym koparek wielonaczyniowych i ładowarko-zwałowarek, zwłaszcza w zakresie ich układów nośnych.
Był wieloletnim członkiem Zarządu Polskiego Towarzystwa Mechaniki Teoretycznej i Stosowanej, od 2003 roku pełniąc funkcję zastępcy sekretarza generalnego, a także członkiem Sekcji Konstrukcji Metalowych Komitetu Inżynierii Lądowej i Wodnej PAN.
Za swoją działalność naukową, badawczą i wdrożeniową był dwukrotnym laureatem nagrody państwowej, czterokrotnym laureatem nagrody Ministra Górnictwa i Energetyki oraz wielokrotnie nagradzany przez NOT.
Pozostanie w pamięci współpracowników i studentów jako człowiek ogromnej wiedzy, wysokiej kultury osobistej, oddany nauce, dydaktyce i rozwojowi polskiego budownictwa.
Ceremonia pogrzebowa odbędzie się w środę, 11 lutego o godz. 13:20 na Cmentarzu Komunalnym przy ul. Osobowickiej we Wrocławiu.
