Odszedł profesor Ryszard Rojek

Czarno-biały portret starszego mężczyzny w krótkich siwych włosach, ubrany w ciemną marynarkę, jasną koszulę i ozdobny krawat.

Prof. dr hab. inż. Ryszard Rojek, bardzo szanowany i lubiany pracownik Politechniki Opolskiej, ceniony pedagog, ale w szczególności ogromny pasjonat nauki, wspaniały mentor i kolega odszedł 6 grudnia. Miał 81 lat.

Prof. hab. inż. Ryszard Rojek urodził się 27 marca 1943 r. w Sokalu k. Lwowa w rodzinie inteligenckiej. Studia wyższe techniczne odbył w latach 1961–1966 w Politechnice Wrocławskiej na Wydziale Elektroniki, uzyskując tytuł magistra inżyniera elektronika. Tam również rozpoczął pracę jako asystent w Katedrze Automatyki i Telemechaniki. W roku 1977 uzyskał stopień doktora nauk technicznych w dyscyplinie automatyka na Wydziale Elektroniki w Politechnice Wrocławskiej, a już dziesięć lat później – w roku 1987 – stopień doktora habilitowanego nauk technicznych na Wydziale Automatyki i Techniki Obliczeniowej w Państwowym Uniwersytecie Elektrotechnicznym w Sankt Petersburgu. Jego praca naukowa i dydaktyczna została doceniona i w roku 2007 z rąk Prezydenta RP odebrał tytuł profesora.

Z naszą uczelnią był związany od 1 lutego 1966 r. kiedy to rozpoczął pracę w Wyższej Szkole Inżynierskiej w Opolu, początkowo na ówczesnym Wydziale Elektrycznym, następnie w Instytucie Elektrotechniki i ostatecznie na Wydziale Elektrotechniki, Automatyki i Informatyki już Politechniki Opolskiej. Specjalnością naukową prof. Ryszarda Rojka była automatyka i robotyka, przy czym tematyka badań obejmowała głównie teorię sterowania i modelowania układów z czasoprzestrzenną dynamiką, metody komputerowe w automatyce oraz zastosowania sztucznej inteligencji w automatyce. Dorobek naukowy Profesora obejmuje ponad 90 prac, w tym 3 monografie oraz uczestnictwo w wielu pracach naukowo-badawczych. Recenzował i opiniował prace habilitacyjne i doktorskie oraz książki i podręczniki dla różnych wydawnictw. Był współautorem 12 skryptów i pomocy dydaktycznych. Wypromował 6 doktorantów oraz ponad 200 magistrów i inżynierów.

Realizując zadania naukowe i dydaktyczne pełnił jednocześnie wiele funkcji organizacyjnych, w tym m. in. kierownika Zakładu Podstaw Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki, Kierownika Katedry Automatyki, Elektroniki i Informatyki, której był organizatorem, prodziekana ds. studenckich, prodziekana ds. nauki, dziekana Wydziału Elektrotechniki i Automatyki, który to wydział doprowadził w 2006 roku do przekształcenia w Wydział Elektrotechniki, Automatyki i Informatyki. Opracował założenia programowe i kierował uruchomieniem specjalności: automatyka i metrologia elektryczna oraz automatyzacja procesów przemysłowych. był współorganizatorem uruchomienia kierunku studiów informatyka oraz automatyka i robotyka. Jako prodziekan ds. nauki oraz dziekan aktywnie uczestniczył w procesie uzyskania uprawnień nadawania stopnia doktora nauk technicznych i doktora habilitowanego w dyscyplinie elektrotechnika, a później automatyka i robotyka.

Za swoją pracę naukową, dydaktyczną i organizacyjną otrzymał szereg odznaczeń i wyróżnień. Ważniejsze z nich to: Srebrny i Złoty Krzyż Zasługi (1982, 1986), Złota Odznaka AZS (1978), Medal Komisji Edukacji Narodowej (2002), nagroda Marszałka Województwa Opolskiego za szczególne osiągnięcia w dziedzinie upowszechniania i rozwoju edukacji na Śląsku Opolskim (2000 r., nagroda zespołowa).

Ostatnie pożegnanie Profesora odbędzie się w piątek, 13 grudnia. Rozpocznie je msza święta o godz. 10 w kościele pw. św. Jacka w Opolu, po której nastąpi odprowadzenie na miejsce wiecznego spoczynku.

KATEGORIE

POLECANE

ARCHIWUM

WAŻNE

GALERIA

Rok 2021
Zdarta trawa i dwie górki żwiru
Rok 2021
Kobieta i troje mężczyzn za stołem na podwyższeniu, poniżej dwa stoły za którymi siedzą ludzie, i na których stoją błękitne i czarne termosy
Rok 2021
Rok 2021
Rok 2021
Rok 2021

Zobacz także