Pamiętamy o tych, którzy odeszli

Płonące znicze

Tradycyjnie, 1 listopada w uroczystość Wszystkich Świętych wspominamy pracowników naszej uczelni, którzy odeszli w minionym roku. Msza święta za zmarłych pracowników opolskich uczelni odbędzie się w piątek, 10 listopada o godz. 19.00 w kościele seminaryjno-akademickim.

dr inż. Włodzimierz Będkowski

Dr inż. Włodzimierz Będkowski urodził się 8 sierpnia 1956 r. Pracę na uczelni rozpoczął 1 października 1980 r. w ówczesnej Wyższej Szkole Inżynierskiej, niedługo po uzyskaniu tytułu magistra inżyniera mechanika w dn. 13.03.1980 r.

Stopień naukowy doktora uzyskał w dn. 19 września 1989 r. Był pracownikiem Katedry Mechaniki i Podstaw Konstrukcji Maszyn. Na emeryturę przeszedł w dn. 28.09.2021 r. Zajmował się przede wszystkim mechaniką ciała stałego oraz zmęczeniem metali i konstrukcji. Pełnił m.in. funkcję Sekretarza opolskiego oddziału Polskiego Towarzystwa Mechaniki Teoretycznej i Stosowanej, Przewodniczącego Wydziałowej Komisji Wyborczej oraz Prodziekana ds. dydaktyki na Wydziale Inżynierii Systemów Technicznych w Kędzierzynie-Koźlu. Dał się poznać jako zapalony dydaktyk i dobry organizator z pasją do górskich wycieczek i jazdy na nartach.


Krzysztof Koziełł-Poklewski

W wieku 81 lat zmarł Pan Krzysztof Koziełł-Poklewski, emerytowany pracownik Wydziału Inżynierii Produkcji i Logistyki.

Pan Krzysztof Koziełł-Poklewski z naszą uczelnią związany był od 1976 roku. Na emeryturę przeszedł we wrześniu 2007 roku jako starszy wykładowca w Katedrze Matematyki i Zastosowań Informatyki Wydziału Inżynierii Produkcji i Logistyki.


dr Jerzy Szteliga

Czarno-białe ujęcie starszego mężczyzny z półprofilu

– Najpierw WSI, potem politechnika były moimi jedynymi miejscami pracy, oczywiście wyłączając czas pracy w parlamencie – powiedział w jednym z wywiadów dr Jerzy Szteliga, który na naszej uczelni pracował ponad 40 lat.
W 1990 został przewodniczącym rady wojewódzkiej Socjaldemokracji Rzeczypospolitej Polskiej, a w 1999 objął tożsamą funkcję w Sojuszu Lewicy Demokratycznej.
Od 1993 do 2005 sprawował mandat posła na Sejm II, III i IV kadencji. W Sejmie IV kadencji był zastępcą przewodniczącego Komisji Mniejszości Narodowych i Etnicznych, członkiem Komisji Spraw Zagranicznych i komisji śledczej do zbadania tzw. afery Rywina. W latach 1998–2001 zasiadał w sejmiku województwa opolskiego. W 2005 wystąpił z partii, następnie bez powodzenia kandydował do Senatu jako niezależny. 
Na Politechnice Opolskiej oprócz roli wykładowcy akademickiego na Wydziale Mechanicznym, pełnił także funkcję przewodniczącego Związku Nauczycielstwa Polskiego. Jako polityk angażował się w przekształcenie WSI w politechnikę. Zmarł w szpitalu 8 maja dzień przed swoimi 70. urodzinami.


prof. dr hab. inż. Józef Kędzia

Pan Profesor Józef Kędzia urodził się 21 maja 1940r. w Kiełpiniu. Studia wyższe ukończył na Politechnice Wrocławskiej w roku 1963, gdzie następnie podjął pracę na stanowisku asystenta, broniąc pracę doktorską w 1972r.

Czarno-biały portret mężczyzny w todze i birecie

W naszej uczelni, wtedy nowo utworzonej Wyższej Szkole Inżynierskiej w Opolu, Pan Profesor rozpoczął pracę na stanowisku adiunkta w 1975 roku. W 1991 roku uzyskał stopień doktora habilitowanego na Politechnice Śląskiej w Gliwicach. Natomiast tytuł naukowy profesora – decyzją Prezydenta RP – w 2002 roku.
Praktycznie całe swoje życie zawodowe związany był z naszą uczelnią, gdzie pełnił szereg funkcji organizacyjnych jak stanowisko prodziekana ds. nauki Wydziału Elektrotechniki i Automatyki w latach 1993-1996 oraz 1999-2002, jak również dziekana tegoż wydziału w latach 2002-2005. Przez wiele lat był członkiem Senatu Politechniki Opolskiej i członkiem kilku komisji senackich.

Swoją intensywną pracą przyczyniał się do rozwoju zarówno całej uczelni jak i Wydziału Elektrotechniki Automatyki i Informatyki. Najważniejszym osiągnięciem Profesora podczas kadencji dziekańskiej było uzyskanie przez wydział w 2004 roku uprawnień do nadawania stopnia doktora habilitowanego w dyscyplinie elektrotechnika. Było to pierwsze uprawnienie do nadawania takiego stopnia naukowego, które uzyskano w Politechnice Opolskiej.
Profesor kierował także przygotowaniami wniosku o nadawanie stopnia doktora w dyscyplinie automatyka i robotyka. Również i ten wniosek uzyskał pozytywną akceptację Centralnej Komisji. Brał również udział w organizacji i kierowaniu studiami doktoranckimi.
Profesor Józef Kędzia prowadził wszystkie rodzaje zajęć dydaktycznych na kierunku elektrotechnika oraz elektronika i telekomunikacja. Wykładał: technikę wysokich napięć, materiałoznawstwo elektryczne, metrologię wysokonapięciową, diagnostykę układów izolacyjnych, kompatybilność elektromagnetyczną, zakłócenia w układach elektroenergetycznych. Prowadził zajęcia na wszystkich stopniach studiów stacjonarnych i niestacjonarnych. Był promotorem około 300 prac dyplomowych magisterskich i inżynierskich. Opracował założenia projektowe i brał udział w budowie laboratoriów potrzebnych do realizacji procesu dydaktycznego, w szczególności: brał udział w budowie laboratorium z Materiałoznawstwa Elektrycznego w filii Politechniki Wrocławskiej w Legnicy; opracował założenia projektowe i sprawował nadzór nad budową laboratorium z Techniki Wysokich Napięć w Politechnice Opolskiej, opracował założenia projektowe i brał udział w budowie laboratorium Materiałoznawstwa Elektrycznego w Politechnice Opolskiej; opracował założenia projektowe i uruchomił laboratorium Diagnostyki Układów Izolacyjnych. Przez wiele lat kierował pracą tych laboratoriów.

W pracy naukowej Profesor Józef Kędzia skupiał się nad zagadnieniami towarzyszącymi procesom starzeniowym w dielektrykach i metodami ich diagnostyki. Z pośród wielu kwestii najwięcej czasu poświęcił wieloczynnikowej analizie zagrożeń wywołanych elektryzacją statyczną cieczy dielektrycznych na bezawaryjną pracę transformatorów elektroenergetycznych. W tym zakresie opracował układ z wirującą tarczą, rekomendowany później przez CIGRE do standaryzacji tego typu pomiarów.
Profesor był mentorem naukowym dla wielu osób, dzisiejszych profesorów tytularnych i profesorów uczelni. Cieszył się dużym uznaniem w świecie nauki w kraju, jak również za granicą, np. w latach 1977-1993 przebywał okresowo na studiach naukowych w Uniwersytecie Technicznym w Eindhoven w Holandii.

Profesor był recenzentem dorobku naukowego szeregu doktoratów, monografii habilitacyjnych, książek profesorskich oraz wniosków o uzyskanie tytułu profesora oraz stopnia doktora habilitowanego.
W trakcie swojej kariery naukowej wypromował czterech doktorów, z czego pierwszy doktorat na Wydziale Elektrotechniki i Automatyki w roku 2000, niemalże zaraz po uzyskaniu przez Wydział uprawnień. Był autorem łącznie 12 książek/monografii/skryptów, ponad 130 artykułów i referatów, 8 patentów.
Profesor był aktywnym członkiem prestiżowych instytucji, korporacji i organizacji naukowych jak: PTETiS, Polski Komitet Materiałów Elektrotechnicznych SEP, Sekcja Elektrotechnologii Komitetu Elektrotechniki PAN, był również członkiem-seniorem Dielectrics and Electrical Insulation Society of the Electrical Engineering. Profesor był wielokrotnie nagradzany za swoją pracę naukową, w tym prestiżowymi państwowymi odznaczeniami jak Złoty Krzyż Zasługi czy Medal Komisji Edukacji Narodowej, ministerialnymi nagrodami jak indywidualna III-go stopnia MNSzWiT, zespołowa III-go stopnia MNSzWiT oraz nagroda Ministra Przemysłu i Urzędu Postępu Naukowo-Technicznego i Wdrożeń.

Dał się poznać jako osoba życzliwa, zawsze służąca pomocą koleżankom i kolegom w pracy, jak również niezliczonej rzeszy studentów i dyplomantów.


prof. dr hab. inż. Józef Szala

Prof. Szala urodził się 7 grudnia 1938 roku. Profesor Józef Szala był absolwentem Wydziału Maszynowego Politechniki Gdańskiej. Studia ukończył w 1961 roku. W roku 1975 obronił pracę doktorską, sześć lat później uzyskał habilitację, a w roku 1987 tytuł profesora. Od 1966 roku jego kariera była związana najpierw z Wyższą Szkołą Inżynierską w Bydgoszczy, która w 1977 roku została przekształcona w Akademią Techniczno-Rolniczą.
W latach 1981-84 prof. Szala był prodziekanem ds. nauki Wydziału Mechanicznego. W roku 1990 objął stanowisko rektora Akademii Techniczno-Rolniczej.
Prof. Szala opublikował ponad 150 prac naukowych z zakresu konstrukcji maszyn, oceny trwałości oraz wytrzymałości materiałów, w tym dziewięć podręczników akademickich i trzy monografie książkowe. Był autorem licznych patentów i opracowań projektowych. Aktywnie uczestniczył w pracach wielu organizacji i towarzystw naukowych. Był członkiem Rady Głównej Nauki
i Szkolnictwa Wyższego, Polskiego Komitetu European Structural Integrity Society przy Prezydium Polskiej Akademii Nauk, Komitetu Budowy Maszyn PAN oraz zarządu Bydgoskiego Towarzystwa Naukowego. Współuczestniczył także w powołaniu i pracach Polskiego Towarzystwa Pojazdów Ekologicznych. W latach 2007 – 2012 był członkiem Centralnej Komisji ds. Tytułu i Stopni Naukowych. Był członkiem Komitetów Naukowych licznych konferencji.

Za osiągnięcia naukowe, dydaktyczne i organizacyjne został odznaczony m.in. Złotym Krzyżem Zasługi, Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Srebrną i Złotą Odznaką Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Mechaników Polskich oraz Złotą Odznaką Honorową Naczelnej Organizacji Technicznej.

Został także wyróżniony tytułami doktora honoris causa Uniwersytetu Technologiczno-Przyrodniczego  w Bydgoszczy i Politechniki Opolskiej. Profesor Józef Szala był czwartym doktorem honorowym naszej uczelni. Uroczystość odbyła się 22 października 2014 roku. Promotorem był Prof. dr hab. inż. Tadeusz Łagoda, a recenzentami prof. dr hab. inż. Andrzej Neimitz z Politechniki Świętokrzyskiej i prof. dr hab. inż. Krzysztof Marchelek Zachodniopomorskiego Uniwersytetu Technologicznego w Szczecinie.
Tytuł był wyrazem uznania naszej uczelni dla szczególnego wkładu Profesora w rozwój nauki z szeroko rozumianej konstrukcji maszyn, a zwłaszcza z zakresu zmęczeniowego pękania materiałów i konstrukcji.
Jestem wielce zaszczycony i szczęśliwy, że mogę być cząstką społeczności Politechniki Opolskiej – powiedział prof. Józef Szala, nazywając doktorat ukoronowaniem jego ścisłych, 40-letnich związków z Wydziałem Mechanicznym.
Szczególnie ważny był udział Profesora w kształtowaniu i promowaniu kadry naukowej, w podejmowaniu inicjatyw tworzenia nowych kierunków badań naukowych, a także wieloletniej i kreatywnej współpracy z Wydziałem Mechanicznym. Wielokrotnie brał udział w postępowaniach awansowych naszych pracowników.


Tradycyjnie, Duszpasterstwo Pracowników Akademickich zaprasza na doroczną mszę świętą za zmarłych pracowników opolskich uczelni w piątek, 10 listopada o godz. 19.00 w kościele seminaryjno-akademickim. Mszy będzie przewodniczyć bp dr hab. Rudolf Pierskała. Tradycyjnie na początku mszy zostaną odczytane imiona i nazwiska zmarłych pracowników Uniwersytetu Opolskiego i Politechniki Opolskiej.

KATEGORIE

POLECANE

ARCHIWUM

WAŻNE

GALERIA

Rok 2021
Zdarta trawa i dwie górki żwiru
Rok 2021
Kobieta i troje mężczyzn za stołem na podwyższeniu, poniżej dwa stoły za którymi siedzą ludzie, i na których stoją błękitne i czarne termosy
Rok 2021
Rok 2021
Rok 2021
Rok 2021

Zobacz także