W dniu 7 marca 2019 roku zmarł we Wrocławiu w wieku 91 lat prof. dr hab. inż. Jeremi Michał Sieczkowski, inżynier budownictwa, specjalista budowli przemysłowych, emerytowany pracownik Politechniki Wrocławskiej. W latach 1986-1988 był służbowo przeniesiony do pracy w naszej Uczelni przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego. W latach 1996 -1998 prowadził u nas zajęcia dydaktyczne na podstawie umowy o dzieło.
Jeremi M. Sieczkowski urodził się 20 lutego 1928 roku w Kutnie. W dniu wybuchu II wojny światowej mieszkał wraz z rodzicami w Sarnach na Wołyniu, gdzie Jego ojciec, Zdzisław Sieczkowski, był dowódcą batalionu detaszowanego im. Francesco Nullo, 50. pułku piechoty, stacjonującego w Kowlu. W połowie sierpnia 1939 r. ojciec Jubilata został wraz ze swym batalionem skierowany w Bory Tucholskie, gdzie 3 września poległ podczas bitwy z wojskami hitlerowskimi.
W 1940 roku wraz z matką, Apolonią z Jodkowskich, zostali wywiezieni do Kazachstanu, gdzie przebywali aż do roku 1946. Pracował tam najpierw jako drwal, a następnie jako pomocnik kowala („mołotobojec”). Przejmujący opis ich syberyjskiej tułaczki przekazał w opracowanych i wydanych przez siebie pamiętnikach Matki.
Po powrocie do Polski zamieszkał w Legnicy, gdzie w 1949 roku ukończył Liceum Ogólnokształcące dla Dorosłych. W tym samym roku został przyjęty na Wydział Inżynierii Politechniki Wrocławskiej, gdzie w 1953 roku otrzymał dyplom inżyniera w zakresie budowy mostów. W marcu tegoż roku rozpoczął studia II stopnia na Wydziale Budownictwa Politechniki Warszawskiej, które ukończył w 1955 roku, uzyskując tytuł inżyniera magistra budownictwa lądowego w zakresie budowy mostów.
Działalność naukowo-dydaktyczną Jeremi M. Sieczkowski rozpoczął w 1955 roku na stanowisku asystenta w Katedrze Statyki Budowli Wydziału Budownictwa Politechniki Wrocławskiej, kierowanej przez prof. Adama Cybulskiego. Prowadził zajęcia dydaktyczne z wytrzymałości materiałów, statyki budowli i mechaniki teoretycznej. Jednocześnie podjął pracę w Pracowni Mostów Biura Projektów Transportu Drogowego i Lotniczego (późniejsze Biuro Projektów Kamieniołomów). Pracując w tym biurze do 1962 roku, opracował projekty 14 mostów i wiaduktów. Z tych dzieł inżynierskich na szczególną uwagę zasługuje most w Raciborzu o długości 200 m, którego przęsło żeglowne o rozpiętości 64 m ma postać żelbetowej konstrukcji łukowej ze wstępnie sprężonym ściągiem. Współpracował wówczas z prof. Janem Langerem.
W 1960 roku Jeremi M. Sieczkowski został przeniesiony na stanowisko starszego asystenta w Zakładzie Budowli Sanitarnych, późniejszej Katedrze Budownictwa) na Wydziale Inżynierii Sanitarnej Politechniki Wrocławskiej. W okresie tym J.M. Sieczkowski zajmował się doświadczalnymi badaniami wytrzymałościowymi rzeczywistych konstrukcji inżynierskich i budowlanych. Między innymi prowadził badania modelowe płytowego wiaduktu ramowego, stanowiące później podstawę do wykonania projektu technicznego i wybudowania tego obiektu nad trasą kolejową Wrocław-0pole. Nabyte wiadomości teoretyczne i umiejętności badawcze pozwoliły J.M. Sieczkowskiemu na rozpoczęcie pracy nad rozprawą doktorską z zakresu badań modelowych i dynamiki budowli. W maju 1966 roku uzyskał stopień naukowy doktora nauk technicznych na podstawie rozprawy pt.: „Zagadnienia dynamicznego działania wody, wypełniającej zbiornik wieżowy, podczas drgań konstrukcji niosącej, wywołanych wiatrem”.
W 1964 roku J.M. Sieczkowski uczestniczył w zespołowych badaniach dotyczących przystosowania rur azbestowo-cementowych do budowy studni głębinowych. Badania były prowadzone na zlecenie Zjednoczenia Przemysłu Węgla Brunatnego, a ich wyniki zostały wykorzystane w praktyce budowlanej przez przedsiębiorstwa hydrogeologiczne podczas budowy ujęciowych i odwadniających studni głębinowych. Badania te zaowocowały w 1972 roku rozprawą habilitacyjną pt. „Budowa głębokich studni odwadniających i ujęciowych, w świetle badań wytrzymałościowych”. Całość prac prowadzonych w tym zakresie przez J. M. Sieczkowskiego została w 1970 roku uhonorowana nagrodą przewodniczącego Komitetu Nauki i Techniki.
W roku 1969 Katedra Budownictwa została włączona do Instytutu Budownictwa jako Zakład Budownictwa Przemysłowego. Jeremi M. Sieczkowski podjął wówczas pracę dydaktyczną w dziedzinie „budownictwa przemysłowego” oraz „specjalnych zagadnień budownictwa przemysłowego”. Ten pierwszy przedmiot do chwili obecnej stanowi istotny element programu kształcenia studentów Instytutu Budownictwa Politechniki Wrocławskiej. Również w tym okresie J.M. Sieczkowski zainteresował się po raz pierwszy technikami komputerowymi, wzbogacając nimi prowadzone przez siebie zajęcia dydaktyczne.
Po otrzymaniu stopnia doktora habilitowanego uzyskał w 1973 roku stanowisko docenta i kontynuował pracę w Politechnice Wrocławskiej, będąc w latach 1975-1982 członkiem Zespołu Badawczego pod nazwą „Algorytmizacja obliczeń konstrukcji budowlanych”, kierowanego przez doc. dr. hab. inż. Leszka Wiśniewskiego.W latach 1982-1984 J.M. Sieczkowski kierował Zespołem Automatyzacji Projektowania Konstrukcji Budowlanych, a począwszy od roku 1984 do chwili obecnej jest kierownikiem Zakładu Metod Obliczeniowych w Projektowaniu Budowlanym Instytutu Budownictwa Politechniki Wrocławskiej. W latach 1986-1988 oraz od października 1996 r. do chwili obecnej pracował i pracuje również w Politechnice Opolskiej, prowadząc zajęcia z budownictwa przemysłowego. W 1983 roku otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego.
W latach 70. i 80. niewątpliwym osiągnięciem dydaktycznym Prof. J.M. Sieczkowskiego było rozwijanie przedmiotu „budownictwo przemysłowe”, uwieńczone wydaniem skryptu pt.: „Zagadnienia projektowania konstrukcyjno-budowlanego zakładów przemysłowych”, o którym prof. A.M. Brandt powiedział, że „stanowi trafny zbiór wiadomości niezbędnych dla studentów i początkujących projektantów”. Kolejnym sukcesem dydaktycznym Profesora było wprowadzenie do programu studiów ówczesnego Wydziału Budownictwa Lądowego Politechniki Wrocławskiej pionierskiego wręcz przedmiotu „Obciążenia konstrukcji budowlanych”, propagującego nową wówczas dziedzinę wiedzy, zwaną fortologią. Wybrane zagadnienia z tej dziedziny Profesor zawarł w skrypcie „Obciążenia konstrukcji budowlanych”, napisanym wspólnie z L. Englem.
Zainteresowanie się prof. J.M. Sieczkowskiego zastosowaniem metod komputerowych w projektowaniu konstrukcji budowlanych, a zwłaszcza metod dotyczących optymalizacji konstrukcji prętowych, datuje się już od przełomu lat 70. i 80. W owym okresie, wraz z zespołem, współpracował z Biurem Projektów BIPROMET w Katowicach. Prowadzone badania dotyczyły sposobów zastosowania niekonwencjonalnych metod optymalizacji w projektowaniu uwzględniającym wpływ efektów nieliniowych w analizie statycznej oraz praktycznego wykorzystania wyników prac teoretycznych. Zagadnienia syntezy konstrukcji zdominowały również współpracę zespołu kierowanego przez Profesora z IPPT PAN w ramach problemu węzłowego 05-12 pt. „Optymalizacja stosowana prętowych konstrukcji budowlanych”.
Również w programie dydaktycznym Wydziału Budownictwa Lądowego i Wodnego Politechniki Wrocławskiej wyraźnie zaznaczył się wpływ „komputerowych” zainteresowań J.M. Sieczkowskiego. Pod Jego kierunkiem zostały opracowane i wprowadzone przedmioty łączące informatykę, zastosowanie metod numerycznych w obliczeniach inżynierskich i wreszcie wykorzystanie wybranych technik CAD. Także działalność inżynierska Profesora była już w tym okresie powiązana z zastosowaniem technik komputerowych w projektowaniu, czego efektem jest Jego udział w tworzeniu modelu matematycznego, obliczeniach numerycznych, badaniach modelowych i projektowaniu kopuły prętowej dworca autobusowego w Kielcach (1984 r.).
Kolejną dziedziną zainteresowań naukowych prof. J.M. Sieczkowskiego były konstrukcje murowe, zwłaszcza konstrukcje obiektów zabytkowych, a także techniki zabezpieczeń obiektów mieszkalnych, znajdujących się na terenach narażonych na działanie zjawisk para-sejsmicznych.
Profesor J.M. Sieczkowski był promotorem 7 rozpraw doktorskich. Tematyka rozpraw obejmowała konstrukcje przemysłowe (1 praca), optymalizację konstrukcji (4 prace), zagadnienia analizy numerycznej konstrukcji murowych (1 praca) i zagadnienia numerycznego modelowania budynków prefabrykowanych poddanych działaniu obciążeń para-sejsmicznych.
Dorobek naukowy prof. J.M. Sieczkowskiego obejmuje 70 publikacji w czasopismach oraz referaty na konferencjach krajowych i zagranicznych, a także dziesiątki prac nie publikowanych, wydanych w formie raportów. Profesor recenzował 6 rozpraw doktorskich i 3 rozprawy habilitacyjne. Dwukrotnie był recenzentem dorobku do tytułu naukowego profesora i opracował 10 recenzji opublikowanych w „Polskiej Bibliografii Analitycznej Mechaniki”, dotyczących prac z zakresu obciążeń, nośności i optymalizacji konstrukcji budowlanych.
Dbałość o rozwój kształcenia studentów miało swoje odzwierciedlenie w opiece nad około 50 pracami dyplomowymi, z których kilka uzyskało nagrody, a także we wspomnianych wcześniej skryptach i stworzonych przedmiotach nauczania.
Ze względu na swoje doświadczenie naukowe i techniczne prof. J.M. Sieczkowski był cenionym ekspertem Instytutu Budownictwa i Zespołu Rzeczoznawców PZITB. Był również wieloletnim konsultantem Biura Projektów „Hydroprojekt” we Wrocławiu (brał udział w realizacji zapory wodnej w Dobromierzu koło Jeleniej Góry) i w Przedsiębiorstwie Zagranicznym „Renopol” w Legnicy (renowacja Szkoły Rycerskiej).
W Politechnice Wrocławskiej Profesor Jeremi M. Sieczkowski był kierownikiem Studium Doktoranckiego Instytutu Budownictwa w latach 1973-1978, a w okresie 1975-1978 zastępcą dyrektora Instytutu ds. kształcenia kadry. W latach 1982-1989 kierował Laboratorium Komputerowym Instytutu, a od 1984 roku do przejścia na emeryturę był kierownikiem Zakładu Metod Obliczeniowych w Projektowaniu Budowlanym.
Osiągnięcia zawodowe (ponad 100 opracowań dla przemysłu i projektów) i naukowe Profesora J.M. Sieczkowskiego sprawiły, że był On członkiem wielu organizacji technicznych i naukowych, takich jak PZITB, Komitet Nauki PZITB, PTMTS, SKZ, PZITM. WTN, ISO TC98, IAWE, IABSE, ISSMO Ciężkie przeżycia z lat wygnania spędzonych na Syberii uczyniły Go członkiem Związku Sybiraków. Profesor został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Złotą Odznaką Politechniki Wrocławskie;. Złotymi Odznakami PZITB i NOT oraz otrzymał 3 nagrody ministra i 12 nagród rektora.
Bogaty dorobek naukowy i dydaktyczny Jeremiego M. Sieczkowskiego został doceniony przez nadanie 1 lipca 1995 roku przez Ministra Edukacji Narodowej stanowiska profesora zwyczajnego Politechniki Wrocławskiej w specjalności „budownictwo przemysłowe”.
W wyniku starań poczynionych przez Wyższą Szkołę Inżynierską w Opolu prof. J.M. Sieczkowski został przeniesiony służbowo przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego do naszej Uczelni na okres 1986-1988, z zachowaniem ciągłości pracy w Politechnice Wrocławskiej na 1/2 etatu i funkcji kierownika Zakładu. W Politechnice Opolskiej był ponownie zatrudniony w latach 1996-1998 na warunkach umowy o dzieło. Prowadził zajęcia dydaktyczne z przedmiotów dotyczących budownictwa przemysłowego. Pozostajemy Jemu wdzięczni za podjęcie pracy w naszej Uczelni w okresie trudności kadrowych na Wydziale Budownictwa.
Zdjęcie Profesora http://www.ib.pwr.wroc.pl/
